هُوَ ٱلَّذِى خَلَقَ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ فِى سِتَّةِ أَيَّامٍۢ ثُمَّ ٱسْتَوَىٰ عَلَى ٱلْعَرْشِ ۚ يَعْلَمُ مَا يَلِجُ فِى ٱلْأَرْضِ وَمَا يَخْرُجُ مِنْهَا وَمَا يَنزِلُ مِنَ ٱلسَّمَآءِ وَمَا يَعْرُجُ فِيهَا ۖ وَهُوَ مَعَكُمْ أَيْنَ مَا كُنتُمْ ۚ وَٱللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌۭ ٤
Ҳува-л-лазӣ халақа-с-самавати ва-л-арЗа фӣ ситтати аййамин суммастава ъала-л-ъарш. Яъламу ма ялиҷу фи-л-арЗи ва ма яхруҷу минҳа ва ма янзилу мина-с-самаи ва ма яъруҷу фӣҳа. Ва Ҳува маъакум айна ма кунтум. Валлоҳу би ма таъмалуна басӣр.
Ӯст Он Зоте, ки осмонҳо ва Заминро дар шаш рӯз биёфарид, баъд аз он бар Арш истиво ёфт, он чиро, ки дар Замин медарояд ва он чӣ аз он мебарояд ва он чӣ аз Осмон фуруд меояд ва он чӣ дар он боло меравад, медонад. Ва Ӯ бо шумост ҳарҷо, ки бошед ва Аллоҳ ба он чӣ мекунед, биност.
57:4