هُوَ ٱلَّذِى خَلَقَ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ فِى سِتَّةِ أَيَّامٍۢ ثُمَّ ٱسْتَوَىٰ عَلَى ٱلْعَرْشِ ۚ يَعْلَمُ مَا يَلِجُ فِى ٱلْأَرْضِ وَمَا يَخْرُجُ مِنْهَا وَمَا يَنزِلُ مِنَ ٱلسَّمَآءِ وَمَا يَعْرُجُ فِيهَا ۖ وَهُوَ مَعَكُمْ أَيْنَ مَا كُنتُمْ ۚ وَٱللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌۭ ٤
Ҳува-л-лазӣ халақа-с-самовоти ва-л-арЗа фӣ ситтати аййомин суммаставо ъала-л-ъарш. Яъламу мо ялиҷу фи-л-арЗи ва мо яхруҷу минҳо ва мо янзилу мина-с-самаи ва мо яъруҷу фӣҳо. Ва Ҳува маъакум айна мо кунтум. Валлоҳу би мо таъмалуна басӣр
Ӯст Он Зоте, ки осмонҳо ва Заминро дар шаш рӯз биёфарид, баъд аз он бар Арш истиво ёфт, он чиро, ки дар Замин медарояд ва он чӣ аз он мебарояд ва он чӣ аз Осмон фуруд меояд ва он чӣ дар он боло меравад, медонад. Ва Ӯ бо шумост ҳарҷо, ки бошед ва Аллоҳ ба он чӣ мекунед, биност.
57:4