أَوَمَن كَانَ مَيْتًۭا فَأَحْيَيْنَـٰهُ وَجَعَلْنَا لَهُۥ نُورًۭا يَمْشِى بِهِۦ فِى ٱلنَّاسِ كَمَن مَّثَلُهُۥ فِى ٱلظُّلُمَـٰتِ لَيْسَ بِخَارِجٍۢ مِّنْهَا ۚ كَذَٰلِكَ زُيِّنَ لِلْكَـٰفِرِينَ مَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ١٢٢
А-ва ман кана майтан фа аҳяйнаҳу ва ҷаъална лаҳу нура-й ямшӣ биҳӣ фи-н-наси кама-м масалуҳу фи-з-зулумати лайса би хориҷи-м минҳа. Казалика зуййина лил кафирӣна ма кану яъмалун.
Оё касе ки мурда (кофир) буд, пас ӯро зинда (ҳидоят) кардем ва барои ӯ равшание гардонидем, ки дар миёни мардум бо он меравад, монанди касе ҳаст, ки ҳоли ӯ ин аст, ки дар торикиҳое афтодааст, ки аз он беруноянда нест? Ҳамчунон дар назари кофирон он чиро, ки мекарданд, зиннат дода шуд.
6:122