وَقَالُوا۟ هَـٰذِهِۦٓ أَنْعَـٰمٌۭ وَحَرْثٌ حِجْرٌۭ لَّا يَطْعَمُهَآ إِلَّا مَن نَّشَآءُ بِزَعْمِهِمْ وَأَنْعَـٰمٌ حُرِّمَتْ ظُهُورُهَا وَأَنْعَـٰمٌۭ لَّا يَذْكُرُونَ ٱسْمَ ٱللَّهِ عَلَيْهَا ٱفْتِرَآءً عَلَيْهِ ۚ سَيَجْزِيهِم بِمَا كَانُوا۟ يَفْتَرُونَ ١٣٨
Ва қолу ҳазиҳи анъаму-в ва ҳарсун ҳиҷру-л ла ятъамуҳа илла ман-н-нашау би заъмиҳим ва анъамун ҳурримат зуҳуруҳа ва анъаму-л ла язкурунасмаллоҳи ъалайҳафтираан ъалайҳ. Са яҷзӣҳим би ма кану яфтарун.
Ва ба гумони худ гуфтанд: «Ин чаҳорпоён ва ин зироат барои ҳама манъ аст, онро ҳеҷ кас нахӯрад, магар он касе ки мо бихоҳем. Мувофиқи гумони онҳо чаҳорпоёне ки бар пушти онҳо савор шуданро ҳаром гардонида шуд дигаранд, ва чаҳорпоёне ки дар вақти забҳ бар онҳо номи Худоро ёд намекунанд дигаранд: ба сабаби он, ки бар Худо дурӯғ бастанд, зуд аст, ки онҳоро ҷазо хоҳад дод.
6:138