وَمِنَ ٱلْإِبِلِ ٱثْنَيْنِ وَمِنَ ٱلْبَقَرِ ٱثْنَيْنِ ۗ قُلْ ءَآلذَّكَرَيْنِ حَرَّمَ أَمِ ٱلْأُنثَيَيْنِ أَمَّا ٱشْتَمَلَتْ عَلَيْهِ أَرْحَامُ ٱلْأُنثَيَيْنِ ۖ أَمْ كُنتُمْ شُهَدَآءَ إِذْ وَصَّىٰكُمُ ٱللَّهُ بِهَـٰذَا ۚ فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ ٱفْتَرَىٰ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبًۭا لِّيُضِلَّ ٱلنَّاسَ بِغَيْرِ عِلْمٍ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يَهْدِى ٱلْقَوْمَ ٱلظَّـٰلِمِينَ ١٤٤
Ва мина-л-ибили иснайни ва мина-л-бақари иснайн. Қул а-з-закарайни ҳаррама ами-л-унсаяйни ам маштамалат ъалайҳи арҳаму-л-унсаяйн. Ам кунтум шуҳадаа из ва-с-сокумуллоҳу би ҳаза. Фа ман азламу мим ман-ифтаро ъалаллоҳи казиба-л лиюЗилла-н-наса би ғайри ъилм. Инналлоҳа ла яҳди-л-қавма-з-золимӣн.
Ва ҳамчунин Аллоҳ аз шутур дуро ва аз гов дуро пайдо кард. Ба онҳо бигӯ: «Оё ҳарду нарро ҳаром карда аст ва ё ҳарду модаро ё он чиро, ки дар бар гирифта аст раҳмҳои ҳарду мода? Оё вақте ки шуморо Аллоҳ ба ин (кор) ҳукм (амр) кард, ҳозир будед?». Пас, кист золимтар аз касе, ки бар Аллоҳ дуруғро бӯҳтон кард (баст), то ин ки мардумро бе илм гумроҳ кунад? Ҳаройина, Аллоҳ гурӯҳи золимонро ҳидоят намекунад.
6:144