قُل لَّآ أَجِدُ فِى مَآ أُوحِىَ إِلَىَّ مُحَرَّمًا عَلَىٰ طَاعِمٍۢ يَطْعَمُهُۥٓ إِلَّآ أَن يَكُونَ مَيْتَةً أَوْ دَمًۭا مَّسْفُوحًا أَوْ لَحْمَ خِنزِيرٍۢ فَإِنَّهُۥ رِجْسٌ أَوْ فِسْقًا أُهِلَّ لِغَيْرِ ٱللَّهِ بِهِۦ ۚ فَمَنِ ٱضْطُرَّ غَيْرَ بَاغٍۢ وَلَا عَادٍۢ فَإِنَّ رَبَّكَ غَفُورٌۭ رَّحِيمٌۭ ١٤٥
Қул ла аҷиду фӣ ма уҳия илайя муҳарраман ъала тоъими-й ятъамуҳу илла ай якуна майтатан ав дама-м масфуҳан ав лаҳма хинзӣрин фа иннаҳу риҷсун ав фисқан уҳилла ли ғайриллаҳи биҳ. Фа ман-иЗтурра ғайра бағив ва ла ъадин фа инна Раббака Ғафуру-р-Раҳӣм.
Бигӯ: «Дар он чӣ ба сӯйи ман ваҳй фиристода шудааст, дар хӯрдание ки онро мехӯранд, ҳеҷ ҳаромро намеёбам, магар он ки он чиз мурдор бошад ё хуни равон ё гӯшти хук, ки ҳаройина, ӯ нопок аст ё аз рӯйи фисқ бошад, ки ҳангоми забҳ ба номи ғайри Худо забҳ шавад. Пас, (магар) касе ки аз рӯйи гуруснагӣ ночор монад, ғайри боғӣ ва ғайри аз ҳад гузаранда бошад, пас, Парвардигори ту, бешак, бисёр бахшанда аст.
6:145