هَلْ يَنظُرُونَ إِلَّآ أَن تَأْتِيَهُمُ ٱلْمَلَـٰٓئِكَةُ أَوْ يَأْتِىَ رَبُّكَ أَوْ يَأْتِىَ بَعْضُ ءَايَـٰتِ رَبِّكَ ۗ يَوْمَ يَأْتِى بَعْضُ ءَايَـٰتِ رَبِّكَ لَا يَنفَعُ نَفْسًا إِيمَـٰنُهَا لَمْ تَكُنْ ءَامَنَتْ مِن قَبْلُ أَوْ كَسَبَتْ فِىٓ إِيمَـٰنِهَا خَيْرًۭا ۗ قُلِ ٱنتَظِرُوٓا۟ إِنَّا مُنتَظِرُونَ ١٥٨
Ҳал янзуруна илла ан таътияҳуму-л-малаикату ав яътия Раббука ав яътия баъЗу айати Раббик. Явма яътӣ баъЗу айати Раббика ла янфаъу нафсан ӣмануҳа лам такун аманат мин қаблу ав касабат фи ӣманиҳа хайро. Қулинтазиру инна мунтазирун.
Оё мунтазир намешаванд, магар он ки ба онҳо фариштагон биёянд ё ҳукми Парвардигори ту биёяд ё баъзе нишонаҳои Парвардигори ту биёяд? Рӯзе, ки баъзе нишонаҳои Парвардигори ту биёяд, касеро имони ӯ нафъ надиҳад, ки пеш аз ин имон наёварда буд ё дар имони худ ҳеҷ амали хайрро касб накарда буд. Бигӯ: «Мунтазир шавед, ҳамоно, мо низ мунтазирем!».
6:158