قُلْ أَىُّ شَىْءٍ أَكْبَرُ شَهَـٰدَةًۭ ۖ قُلِ ٱللَّهُ ۖ شَهِيدٌۢ بَيْنِى وَبَيْنَكُمْ ۚ وَأُوحِىَ إِلَىَّ هَـٰذَا ٱلْقُرْءَانُ لِأُنذِرَكُم بِهِۦ وَمَنۢ بَلَغَ ۚ أَئِنَّكُمْ لَتَشْهَدُونَ أَنَّ مَعَ ٱللَّهِ ءَالِهَةً أُخْرَىٰ ۚ قُل لَّآ أَشْهَدُ ۚ قُلْ إِنَّمَا هُوَ إِلَـٰهٌۭ وَٰحِدٌۭ وَإِنَّنِى بَرِىٓءٌۭ مِّمَّا تُشْرِكُونَ ١٩
Қул айю шай-ин акбару шаҳадаҳ. Қулиллаҳ. Шаҳӣдун байнӣ ва байнакум. Ва уҳия илайя ҳаза-л-Қур-ану ли унзиракум биҳӣ ва ман балағ. А-иннакум ла ташҳадуна анна маъаллоҳи алиҳатан ухро. Қул ла ашҳад. Қул иннама Ҳува Илаҳу-в Ваҳиду-в ва иннанӣ бариу-м мим ма тушрикун.
Бигӯ: «Аз ҳама бузургтар гувоҳ кист?». Бигӯ: «Аллоҳ байни ман ва миёни шумо гувоҳ аст ва ин Қуръон ба сӯйи ман ваҳй карда шуд, то шуморо ва онро, ки ба ӯ Қуръон бирасад, бим диҳам. Оё шумо гувоҳӣ медиҳед ин ки ҳамроҳи Худо маъбудҳои дигар ҳаст?» Бигӯ: «Боре ҳам бар ин гувоҳӣ намедиҳам». Бигӯ: «Ҷуз ин нест, ки Ӯ Худоест ягона ва ҳаройина, ман аз он чи шумо шарик муқаррар мекунед, безорам».
6:19