وَإِذَا جَآءَكَ ٱلَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِـَٔايَـٰتِنَا فَقُلْ سَلَـٰمٌ عَلَيْكُمْ ۖ كَتَبَ رَبُّكُمْ عَلَىٰ نَفْسِهِ ٱلرَّحْمَةَ ۖ أَنَّهُۥ مَنْ عَمِلَ مِنكُمْ سُوٓءًۢا بِجَهَـٰلَةٍۢ ثُمَّ تَابَ مِنۢ بَعْدِهِۦ وَأَصْلَحَ فَأَنَّهُۥ غَفُورٌۭ رَّحِيمٌۭ ٥٤
Ва иза ҷаака-л-лазӣна юъминуна би айатина фа қул саламун ъалайкум катаба Раббукум ъала нафсиҳи-р-раҳмаҳ. Аннаҳу ман ъамила минкум суан би ҷаҳалатин сумма таба мин баъдиҳӣ ва аслаҳа фа аннаҳу Ғафуру-р-Раҳӣм.
Ва чун касоне ки ба оятҳои Мо имон овардаанд, пеши ту биёянд, пас, бигӯ: «Салом бар шумо бод, Парвардигори шумо бар худ меҳрубониро лозим кардааст, ба дурустӣ ки ҳар касе аз шумо ба нодонӣ кори бад кунад, баъд аз он тавба кард ва некӯкорӣ намуд, пас, сухани ҳақ ин аст, ки Аллоҳ омурзандаву меҳрубон аст».
6:54