قُلْ هُوَ ٱلْقَادِرُ عَلَىٰٓ أَن يَبْعَثَ عَلَيْكُمْ عَذَابًۭا مِّن فَوْقِكُمْ أَوْ مِن تَحْتِ أَرْجُلِكُمْ أَوْ يَلْبِسَكُمْ شِيَعًۭا وَيُذِيقَ بَعْضَكُم بَأْسَ بَعْضٍ ۗ ٱنظُرْ كَيْفَ نُصَرِّفُ ٱلْـَٔايَـٰتِ لَعَلَّهُمْ يَفْقَهُونَ ٦٥
Қул Ҳува-л-Қодиру ъала ай-ябъаса ъалайкум ъазаба-м мин фавқикум ав мин таҳти арҷуликум ав ялбисакум шияъа-в ва юзӣқа баъЗакум баъса баъЗ. Унзур кайфа нусаррифу-л айати лаъаллаҳум яфқаҳун.
Бигӯ: «Ӯ бар он тавоно аст, ки аз болои шумо ё аз зери пойи шумо бар шумо азобе фиристад ё шуморо бо ҳамдигар гурӯҳ-гурӯҳ даромезад ва баъзеи шуморо ранҷи баъзеро бичашонад. Бингар, чӣ гуна баён мекунем оятҳоро, то шояд онҳо бифаҳманд.
6:65