وَلَقَدْ جِئْتُمُونَا فُرَٰدَىٰ كَمَا خَلَقْنَـٰكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍۢ وَتَرَكْتُم مَّا خَوَّلْنَـٰكُمْ وَرَآءَ ظُهُورِكُمْ ۖ وَمَا نَرَىٰ مَعَكُمْ شُفَعَآءَكُمُ ٱلَّذِينَ زَعَمْتُمْ أَنَّهُمْ فِيكُمْ شُرَكَـٰٓؤُا۟ ۚ لَقَد تَّقَطَّعَ بَيْنَكُمْ وَضَلَّ عَنكُم مَّا كُنتُمْ تَزْعُمُونَ ٩٤
Ва лақад ҷиътумуна фурода кама халақнакум аввала маррати-в ва тарактум-м ма хаввалнакум вароа зуҳурикум.Ва ма наро маъакум шуфаъаакуму-л-лазӣна заъамтум аннаҳум фӣкум шуракаъ. Лақа-т-тақаттаъа байнакум ва Залла ъанкум ма кунтум тазъумун.
Ва батаҳқиқ, чуноне ки шуморо бори аввал офаридем, барои ҳисоб ба сӯйи Мо як-як омадед, он чӣ шуморо ато карда будем, паси пушти худ гузоштед. Ва ҳамроҳи шумо шофиъони шуморо ки гумон кардед, онҳо дар ибодат (ба Аллоҳ) шариканд, намебинем. Ҳаройина, пайванди миёни шумо бурида шуд ва гум шуд аз шумо он чӣ гумон мекардед.
6:94