يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّبِىُّ إِذَا جَآءَكَ ٱلْمُؤْمِنَـٰتُ يُبَايِعْنَكَ عَلَىٰٓ أَن لَّا يُشْرِكْنَ بِٱللَّهِ شَيْـًۭٔا وَلَا يَسْرِقْنَ وَلَا يَزْنِينَ وَلَا يَقْتُلْنَ أَوْلَـٰدَهُنَّ وَلَا يَأْتِينَ بِبُهْتَـٰنٍۢ يَفْتَرِينَهُۥ بَيْنَ أَيْدِيهِنَّ وَأَرْجُلِهِنَّ وَلَا يَعْصِينَكَ فِى مَعْرُوفٍۢ ۙ فَبَايِعْهُنَّ وَٱسْتَغْفِرْ لَهُنَّ ٱللَّهَ ۖ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌۭ رَّحِيمٌۭ ١٢
Йа айюҳа-н-набийю изо ҷйака-л-муъминоту юбойиънака ъала ал ло юшрикна биллоҳи шай-ав ва ло ясриқна ва ло язнӣна ва ло яқтулна авлодаҳунна ва ло яътӣна би буҳтони-н яфтарӣнаҳу байна айдӣҳинна ва арҷулиҳинна ва ло яъсӣнака фӣ маъруфиu фа бойиъҳунна вастағфир лаҳунналлоҳ. Инналлоҳа Ғафуру-р-Раҳӣм
Эй Пайғамбар, чун занони мусалмон назди ту биёянд, то бо ту байъат кунанд ба ин шарт ки бо Худо чизеро ширк наоранд ва дуздӣ накунанд ва зино накунанд ва авлоди (кӯдакони) худро накушанд ва набояд ба бӯҳтоне даст зананд, ки онро аз назди дастону пойҳояшон мебофанд ва туро дар кори нек нофармонӣ накунанд, пас, аз онҳо байъатро қабул кун ва барои чунин занҳо аз Худо талаби омурзиш кун. Албатта, Аллоҳтаъоло омурзгору меҳрубон аст.
60:12