وَٱلَّـٰٓـِٔى يَئِسْنَ مِنَ ٱلْمَحِيضِ مِن نِّسَآئِكُمْ إِنِ ٱرْتَبْتُمْ فَعِدَّتُهُنَّ ثَلَـٰثَةُ أَشْهُرٍۢ وَٱلَّـٰٓـِٔى لَمْ يَحِضْنَ ۚ وَأُو۟لَـٰتُ ٱلْأَحْمَالِ أَجَلُهُنَّ أَن يَضَعْنَ حَمْلَهُنَّ ۚ وَمَن يَتَّقِ ٱللَّهَ يَجْعَل لَّهُۥ مِنْ أَمْرِهِۦ يُسْرًۭا ٤
Ва-л-лйи яисна мина-л-маҳӣДи мин-н нисйикум иниртабтум фа ъиддатуҳунна салосату ашҳури-в ва-л-лйи лам яҳиДн. Ва улоту-л-аҳмоли аҷалуҳунна ан яДаъна ҳамлаҳунн. Ва ма-н яттақиллоҳа яҷъал лаҳу мин амриҳӣ юсро
Ва, агар занони шумо аз ҳайз ноумед шуданду, ба шубҳа афтодед, пас, иддаи онҳо се моҳ аст ва ҳамчунон аст заноне, ки ҳайз намебинанд. Ва иддаи занони ҳомиладор ин аст, ки ҳамлашонро бизоянд. Ва ҳар ки аз Худо битарсад, Худо барои ӯ дар кораш осонӣ падид орад.
65:4