يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ تُوبُوٓا۟ إِلَى ٱللَّهِ تَوْبَةًۭ نَّصُوحًا عَسَىٰ رَبُّكُمْ أَن يُكَفِّرَ عَنكُمْ سَيِّـَٔاتِكُمْ وَيُدْخِلَكُمْ جَنَّـٰتٍۢ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا ٱلْأَنْهَـٰرُ يَوْمَ لَا يُخْزِى ٱللَّهُ ٱلنَّبِىَّ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مَعَهُۥ ۖ نُورُهُمْ يَسْعَىٰ بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَبِأَيْمَـٰنِهِمْ يَقُولُونَ رَبَّنَآ أَتْمِمْ لَنَا نُورَنَا وَٱغْفِرْ لَنَآ ۖ إِنَّكَ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ قَدِيرٌۭ ٨
Йа айюҳа-л-лазӣна аману тубу илаллоҳи тавбатан-н-насуҳан ъаса Раббукум ан-юкаффира ъанкум саййиатикум ва юдхилакум ҷаннатин таҷрӣ мин таҳтиҳа-л-анҳару явма ла юхзиллаҳу-н набийя ва-л-лазӣна аману маъаҳ. Нуруҳум ясъа байна айдӣҳим ва би айманиҳим яқулуна Раббана атмим лана нурана вағфир лана. Иннака ъала кулли шай-ин қадӣр.
Эй касоне, ки имон овардаед, ба сӯйи Аллоҳ тавбаи холис кунед. Умед аст, ки Парвардигор гуноҳони шуморо аз шумо дур кунад ва шуморо ба бӯстонҳое ворид созад, ки зери (қасрҳои) онҳо пайваста ҷӯйҳо мераванд. Дар рӯзе ки Аллоҳ Пайғамбар ва ононеро, ки ҳамроҳи ӯ имон овардаанд, расво намекунад, нури онҳо пеши рӯйи онҳо ва аз тарафи росташон мешитобад, онҳо мегӯянд: «Эй Парвардигори мо, барои мо нурамонро тамом деҳ ва моро биёмурз. Албатта, Ту бар ҳар чиз тавоноӣ!»
66:8