يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ تُوبُوٓا۟ إِلَى ٱللَّهِ تَوْبَةًۭ نَّصُوحًا عَسَىٰ رَبُّكُمْ أَن يُكَفِّرَ عَنكُمْ سَيِّـَٔاتِكُمْ وَيُدْخِلَكُمْ جَنَّـٰتٍۢ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا ٱلْأَنْهَـٰرُ يَوْمَ لَا يُخْزِى ٱللَّهُ ٱلنَّبِىَّ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مَعَهُۥ ۖ نُورُهُمْ يَسْعَىٰ بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَبِأَيْمَـٰنِهِمْ يَقُولُونَ رَبَّنَآ أَتْمِمْ لَنَا نُورَنَا وَٱغْفِرْ لَنَآ ۖ إِنَّكَ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ قَدِيرٌۭ ٨
Йа айюҳа-л-лазӣна оману тубу илаллоҳи тавбатан-н-насуҳан ъасо Раббукум ан-юкаффира ъаuкум саййиотикум ва юдхилакум ҷаннотиu таҷрӣ миu таҳтиҳа-л-анҳору явма ло юхзиллоҳу-н набийя ва-л-лазӣна оману маъаҳ. Нуруҳум ясъо байна айдӣҳим ва би аймониҳим яқулуна Раббана атмим лано нурано вағфир лано. Иннака ъало кулли шай-иu қадӣр
Эй касоне, ки имон овардаед, ба сӯйи Аллоҳ тавбаи холис кунед. Умед аст, ки Парвардигор гуноҳони шуморо аз шумо дур кунад ва шуморо ба бӯстонҳое ворид созад, ки зери (қасрҳои) онҳо пайваста ҷӯйҳо мераванд. Дар рӯзе ки Аллоҳ Пайғамбар ва ононеро, ки ҳамроҳи ӯ имон овардаанд, расво намекунад, нури онҳо пеши рӯйи онҳо ва аз тарафи росташон мешитобад, онҳо мегӯянд: «Эй Парвардигори мо, барои мо нурамонро тамом деҳ ва моро биёмурз. Албатта, Ту бар ҳар чиз тавоноӣ!»
66:8