سَخَّرَهَا عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيَالٍۢ وَثَمَـٰنِيَةَ أَيَّامٍ حُسُومًۭا فَتَرَى ٱلْقَوْمَ فِيهَا صَرْعَىٰ كَأَنَّهُمْ أَعْجَازُ نَخْلٍ خَاوِيَةٍۢ ٧
Саххараҳа ъалайҳим сабъа лайали-в ва саманията аййамин ҳусуман фа тара-л-қавма фӣҳа саръа ка аннаҳум аъҷозу нахлин хавияҳ.
Худо он боди ниҳоят наҳси аз бех канандаро бар (қавми) Од ҳафт шабу ҳашт рӯз баргумошт. Пас, қавм(-и Од)-ро дар он рӯз (агар мебудӣ) бар Замин афтода медидӣ, гуё онҳо танаҳои дарахтони хурмои пӯсидаанд.
69:7