إِنَّمَا ٱلْمُؤْمِنُونَ ٱلَّذِينَ إِذَا ذُكِرَ ٱللَّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ وَإِذَا تُلِيَتْ عَلَيْهِمْ ءَايَـٰتُهُۥ زَادَتْهُمْ إِيمَـٰنًۭا وَعَلَىٰ رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ ٢
Иннама-л-муъминуна-л-лазӣна иза зукираллоҳу ваҷилат қулубуҳум ва иза тулият ъалайҳим айатуҳу задатҳум ӣмана-в ва ъала Раббиҳим ятаваккалун.
Ҷуз ин нест, ки муъминони комил касонеанд, ки чун Худоро наздашон ёд карда шавад, дилҳои онҳо битарсад ва чун барояшон оятҳои Худоро хонда шавад, он оятҳо имони онҳоро зиёда созад ва бар Парвардигори хеш таваккул кунанд,
8:2