وَإِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِمْ ءَايَـٰتُنَا قَالُوا۟ قَدْ سَمِعْنَا لَوْ نَشَآءُ لَقُلْنَا مِثْلَ هَـٰذَآ ۙ إِنْ هَـٰذَآ إِلَّآ أَسَـٰطِيرُ ٱلْأَوَّلِينَ ٣١
Ва иза тутла ъалайҳим айатуна қолу қад самиъна лав нашау лақулна мисла ҳаза ин ҳаза илла асатӣру-л-аввалӣн.
Ва чун оятҳои Мо бар онҳо хонда шавад, гӯянд: «Ба дурустӣ ки шунидем, агар хоҳем монанди ин бигӯем, нест ин магар афсонаҳои пешиниён».
8:31