وَإِذْ زَيَّنَ لَهُمُ ٱلشَّيْطَـٰنُ أَعْمَـٰلَهُمْ وَقَالَ لَا غَالِبَ لَكُمُ ٱلْيَوْمَ مِنَ ٱلنَّاسِ وَإِنِّى جَارٌۭ لَّكُمْ ۖ فَلَمَّا تَرَآءَتِ ٱلْفِئَتَانِ نَكَصَ عَلَىٰ عَقِبَيْهِ وَقَالَ إِنِّى بَرِىٓءٌۭ مِّنكُمْ إِنِّىٓ أَرَىٰ مَا لَا تَرَوْنَ إِنِّىٓ أَخَافُ ٱللَّهَ ۚ وَٱللَّهُ شَدِيدُ ٱلْعِقَابِ ٤٨
Ва из заййана лаҳуму-ш-шайтону аъмалаҳум ва қола ла ғолиба лакуму-л явма мина-н-наси ва иннӣ ҷару-л лакум. Фа ламма тараати-л-фиатани накаса ъала ъақибайҳи ва қола иннӣ бариу-м минкум инни аро ма ла таравна инни ахофуллоҳ. Валлоҳу шадӣду-л ъиқоб.
Ва ҳангоме ки шайтон барои кофирон кирдорҳои онҳоро биёрост ва гуфт: «Имрӯз ҳеҷ кас аз мардум бар шумо ғалабакунанда нест ва ҳаройина, ман шуморо мададкунандаам». Пас, чун ҳар ду гурӯҳ рӯ ба рӯ шуданд, шайтон бар пошнаҳои худ ба қафо бозгашт ва гуфт: «Ҳаройина, ман аз шумо безорам, ҳамоно, он чиро, ки ман мебинам, шумо намебинед, ҳаройина, аз Аллоҳ метарсам». Ва Аллоҳ сахт азобкунандааст.
8:48