وَإِذْ يَعِدُكُمُ ٱللَّهُ إِحْدَى ٱلطَّآئِفَتَيْنِ أَنَّهَا لَكُمْ وَتَوَدُّونَ أَنَّ غَيْرَ ذَاتِ ٱلشَّوْكَةِ تَكُونُ لَكُمْ وَيُرِيدُ ٱللَّهُ أَن يُحِقَّ ٱلْحَقَّ بِكَلِمَـٰتِهِۦ وَيَقْطَعَ دَابِرَ ٱلْكَـٰفِرِينَ ٧
Ва из яъидукумуллоҳу иҳда-т-таифатайни аннаҳа лакум ва таваддуна анна ғайра зати-ш-шавкати такуну лакум ва юрӣдуллоҳу ай юҳиққа-л-ҳаққа би калиматиҳӣ ва яқтаъа дабира-л-кафирӣн.
Ва ёд кунед вақтеро, ки Худо ба шумо яке аз ду гурӯҳеро ваъда дод, ки ҳаройина, яке аз онҳо шуморо бошад ва дӯст медоштед, ки тоифаи бе силоҳ (корвон) барои шумо бошад ва ҳол он ки Худо мехост дини ҳақро бо фармонҳои Хеш собит кунад ва бунёди кофиронро нобуд созад,
8:7