يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّبِىُّ قُل لِّمَن فِىٓ أَيْدِيكُم مِّنَ ٱلْأَسْرَىٰٓ إِن يَعْلَمِ ٱللَّهُ فِى قُلُوبِكُمْ خَيْرًۭا يُؤْتِكُمْ خَيْرًۭا مِّمَّآ أُخِذَ مِنكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ۗ وَٱللَّهُ غَفُورٌۭ رَّحِيمٌۭ ٧٠
Йа айюҳа-н-набийю қул ли ман фи айдӣкум мина-л асро ий яъламиллаҳу фӣ қулубикум хайра-й юътикум хайра-м мим ма ухиза минкум ва яғфир лакум. Валлоҳу Ғафуру-р-Раҳӣм.
Эй Пайғомбар, барои он асироне ки дар дасти шумоянд, бигӯ: «Агар Аллоҳ дар дилҳои шумо некие донад, албатта, шуморо аз он чӣ аз шумо гирифта шуд, беҳтар бидиҳад ва шуморо биёмурзад». Ва Аллоҳ омурзандаву меҳрубон аст.
8:70