وَٱلَّذِينَ ٱتَّخَذُوا۟ مَسْجِدًۭا ضِرَارًۭا وَكُفْرًۭا وَتَفْرِيقًۢا بَيْنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ وَإِرْصَادًۭا لِّمَنْ حَارَبَ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ مِن قَبْلُ ۚ وَلَيَحْلِفُنَّ إِنْ أَرَدْنَآ إِلَّا ٱلْحُسْنَىٰ ۖ وَٱللَّهُ يَشْهَدُ إِنَّهُمْ لَكَـٰذِبُونَ ١٠٧
Ва-л-лазӣна-т-тахазу масҷидан Зирора-в ва куфра-в ва тафрӣқан байна-л-муъминӣна ва ирсода-л ли ман ҳарабаллоҳа ва расулаҳу мин қабл. Ва лаяҳлифунна ин арадна илла-л-ҳусна валлоҳу яшҳаду иннаҳум лаказибун.
Ва (аз онҳо) касонеанд, ки барои зарар расонидан ва барои байни муъминон тафриқа андохтан, барои он шахсоне ки пеш аз ин бо Аллоҳ ва фиристодаи Ӯ ҷангиданд, ҳамчу камингоҳ масҷидеро сохтанд ва савганд хӯрданд, ки мо ирода накардем, магар кори некӯ. Ва Аллоҳ гувоҳӣ медиҳад, ки албатта, онҳо дурӯғгӯянд.
9:107