مَا كَانَ لِلنَّبِىِّ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ أَن يَسْتَغْفِرُوا۟ لِلْمُشْرِكِينَ وَلَوْ كَانُوٓا۟ أُو۟لِى قُرْبَىٰ مِنۢ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُمْ أَصْحَـٰبُ ٱلْجَحِيمِ ١١٣
Ма кана ли-н-Набиййи ва-л-лазӣна аману ай ястағфиру лил мушрикӣна ва лав кану улӣ қурба мин баъди ма табайяна лаҳум аннаҳум асҳабу-л-ҷаҳӣм.
Барои Пайғамбар ва (барои) касоне, ки имон овардаанд, сазовор нест барои мушрикон талаби мағфират кунанд, агарчанде (онҳо) хешовандони наздик бошанд аз баъди он, ки барои онҳо равшан шуд, ки бе шак, мушрикҳо асҳоби Ҷаҳаннаманд.
9:113