قُلْ إِن كَانَ ءَابَآؤُكُمْ وَأَبْنَآؤُكُمْ وَإِخْوَٰنُكُمْ وَأَزْوَٰجُكُمْ وَعَشِيرَتُكُمْ وَأَمْوَٰلٌ ٱقْتَرَفْتُمُوهَا وَتِجَـٰرَةٌۭ تَخْشَوْنَ كَسَادَهَا وَمَسَـٰكِنُ تَرْضَوْنَهَآ أَحَبَّ إِلَيْكُم مِّنَ ٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ وَجِهَادٍۢ فِى سَبِيلِهِۦ فَتَرَبَّصُوا۟ حَتَّىٰ يَأْتِىَ ٱللَّهُ بِأَمْرِهِۦ ۗ وَٱللَّهُ لَا يَهْدِى ٱلْقَوْمَ ٱلْفَـٰسِقِينَ ٢٤
Қул ин кана абаукум ва абнаукум ва ихванукум ва азваҷукум ва ъашӣратукум ва амвалун-иқтарафтумуҳа ва тиҷаратун тахшавна касадаҳа ва масакину тарЗавнаҳа аҳабба илайкум-м миналлоҳи ва расулиҳӣ ва ҷиҳадин фӣ сабӣлиҳӣ фа тараббасу ҳатта яътияллоҳу би амриҳ. Валлоҳу ла яҳди-л-қавма-л-фасиқӣн.
Бигӯ: (эй Муҳаммад). Агар падарони шумо ва писарони шумо ва бародарони шумо ва занони шумо ва хешовандони шумо ва молҳое, ки онро касб кардаед ва тиҷорате, ки аз адами ривоҷи он метарсед ва ҷойҳои сукунате ки онҳоро дӯст медоред, барои шумо аз Аллоҳ ва Расули Ӯ ва аз набарди дар роҳи Аллоҳ маҳбубтар бошанд, пас, интизорӣ бикашед, то Аллоҳ уқубати худро биёрад». Ва Аллоҳ ҳидоят намекунад гурӯҳи фосиқонро.
9:24