وَأَذَٰنٌۭ مِّنَ ٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦٓ إِلَى ٱلنَّاسِ يَوْمَ ٱلْحَجِّ ٱلْأَكْبَرِ أَنَّ ٱللَّهَ بَرِىٓءٌۭ مِّنَ ٱلْمُشْرِكِينَ ۙ وَرَسُولُهُۥ ۚ فَإِن تُبْتُمْ فَهُوَ خَيْرٌۭ لَّكُمْ ۖ وَإِن تَوَلَّيْتُمْ فَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّكُمْ غَيْرُ مُعْجِزِى ٱللَّهِ ۗ وَبَشِّرِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِعَذَابٍ أَلِيمٍ ٣
Ва азанум миналлоҳи ва расулиҳи ила-н-наси явма-л ҳаҷҷи-л-акбари анналлоҳа бариу-м мина-л-мушрикӣна ва расулуҳ. Фа ин тубтум фа ҳува хайру-л-лакум. Ва ин таваллайтум фаъламу аннакум ғайру муъҷизиллаҳ. Ва башшири-л-лазӣна кафару би ъазабин алӣм.
Ва аз Аллоҳ ва Расули Ӯ ба сӯйи мардум ба рӯзи ҳаҷҷи Акбар эълом аст, ки батаҳқиқ, Аллоҳ ва Расули Ӯ аз мушрикон безор аст. Пас, агар аз куфр тавба намоед, он тавба барои шумо хайр аст. Ва агар (аз Ислом) рӯй гардонидед, пас бидонед, ки батаҳқиқ, шумо оҷизкунандагони Аллоҳ нестед. Ва он касонеро, ки кофир шуданд, аз азоби дарднок мужда деҳ.
9:3