ٱتَّخَذُوٓا۟ أَحْبَارَهُمْ وَرُهْبَـٰنَهُمْ أَرْبَابًۭا مِّن دُونِ ٱللَّهِ وَٱلْمَسِيحَ ٱبْنَ مَرْيَمَ وَمَآ أُمِرُوٓا۟ إِلَّا لِيَعْبُدُوٓا۟ إِلَـٰهًۭا وَٰحِدًۭا ۖ لَّآ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ ۚ سُبْحَـٰنَهُۥ عَمَّا يُشْرِكُونَ ٣١
Иттахазу аҳбараҳум ва руҳбанаҳум арбаба-м мин дуниллаҳи ва-л-Масӣҳабна Маряма ва ма умиру илла лияъбуду Илаҳа-в Ваҳида. Ла илаҳа илла Ҳу. Субҳанаҳу ъамма юшрикун.
Уламои худро ва обидони худро аз ғайри Аллоҳ худоҳо гирифтанд ва Масеҳ писари Марямро (низ), ҳол он ки ба онҳо амр нашуда буд, магар ин ки Аллоҳи ягонаро ибодат кунанд. Зеро нест маъбуде барҳақ ғайри Ӯ. Аз он чӣ шарики Ӯ муқаррар мекунанд, пок аст.
9:31