يَوْمَ يُحْمَىٰ عَلَيْهَا فِى نَارِ جَهَنَّمَ فَتُكْوَىٰ بِهَا جِبَاهُهُمْ وَجُنُوبُهُمْ وَظُهُورُهُمْ ۖ هَـٰذَا مَا كَنَزْتُمْ لِأَنفُسِكُمْ فَذُوقُوا۟ مَا كُنتُمْ تَكْنِزُونَ ٣٥
Явма юҳма ъалайҳа фӣ нари Ҷаҳаннама фа туква биҳа ҷибаҳуҳум ва ҷунубуҳум ва зуҳуруҳум. Ҳаза ма каназтум ли анфусикум фа зуқу ма кунтум такнизун.
ба рӯзе ки он молҳоро дар оташи Ҷаҳаннам гарм карда шавад, пас, бо он пешонаҳо ва паҳлуҳои онҳоро ва пуштҳои онҳоро доғ карда шавад. Бар онҳо гуфта шавад: «Ин аст он чӣ ки барои худ хазина мекардед, акнун вуболи он чиро, ки захира кардед, бичашед!».
9:35