لَوْ كَانَ عَرَضًۭا قَرِيبًۭا وَسَفَرًۭا قَاصِدًۭا لَّٱتَّبَعُوكَ وَلَـٰكِنۢ بَعُدَتْ عَلَيْهِمُ ٱلشُّقَّةُ ۚ وَسَيَحْلِفُونَ بِٱللَّهِ لَوِ ٱسْتَطَعْنَا لَخَرَجْنَا مَعَكُمْ يُهْلِكُونَ أَنفُسَهُمْ وَٱللَّهُ يَعْلَمُ إِنَّهُمْ لَكَـٰذِبُونَ ٤٢
Лав кана ъараЗан қарӣба-в ва сафаран қосида-л ла-т-табаъука ва лакин баъудат ъалайҳиму-ш шуққаҳ. Ва саяҳлифуна биллаҳи лав-истатаъна ла хараҷна маъакум юҳликуна анфусаҳум Валлоҳу яъламу иннаҳум ла казибун.
Агар он чӣ, ки ба он онҳоро даъват мекунӣ, моли зудёб ва сафари миёна (наздику осон)буд, албатта, туро пайравӣ мекарданд. Валекин масофати роҳ бар онҳо дур намуд. Ва зуд ба Аллоҳ қасам хӯранд, ки «агар қудрат медоштем, ҳаройина ҳамроҳи шумо берун мерафтем». Онҳо нафсҳои худро ҳалок мекунанд. Ва Аллоҳ медонад, ки албатта онҳо дурӯғ мегӯянд.
9:42