فَإِذَا ٱنسَلَخَ ٱلْأَشْهُرُ ٱلْحُرُمُ فَٱقْتُلُوا۟ ٱلْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدتُّمُوهُمْ وَخُذُوهُمْ وَٱحْصُرُوهُمْ وَٱقْعُدُوا۟ لَهُمْ كُلَّ مَرْصَدٍۢ ۚ فَإِن تَابُوا۟ وَأَقَامُوا۟ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتَوُا۟ ٱلزَّكَوٰةَ فَخَلُّوا۟ سَبِيلَهُمْ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌۭ رَّحِيمٌۭ ٥
Фа изансалаха-л-ашҳуру-л-ҳуруму фақтулу-л-мушрикӣна ҳайсу ваҷаттумуҳум ва хузуҳум ваҳсуруҳум вақъуду лаҳум кулла марсад. Фа ин табу ва ақому-с-салата ва атаву-з-заката фахаллу сабӣлаҳум. Инналлоҳа Ғафуру-р-Раҳӣм.
Пас, чун моҳҳои ҳаром бигзаранд, пас, ҳар ҷое ки мушриконро ёфтед, бикушед ва онҳоро бигиред ва онҳоро иҳота намоед ва барои онҳо дар ҳар камингоҳ биншинед. Пас, агар (аз куфр) тавба кунанд ва намозро устувор доранд ва закотро бидиҳанд, пас, роҳи онҳоро бигзоред. Албатта, Аллоҳ бахшандаву меҳрубон аст.
9:5