وَلَئِن سَأَلْتَهُمْ لَيَقُولُنَّ إِنَّمَا كُنَّا نَخُوضُ وَنَلْعَبُ ۚ قُلْ أَبِٱللَّهِ وَءَايَـٰتِهِۦ وَرَسُولِهِۦ كُنتُمْ تَسْتَهْزِءُونَ ٦٥
Ва лаин саалтаҳум ла яқулунна иннама кунна нахуЗу ва налъаб. Қул абиллаҳи ва айатиҳӣ ва расулиҳӣ кунтум тастаҳзиун.
Агар аз мунофиқон пурсӣ, ҳаройина, гӯянд: «Ҷуз ин нест, ки мо дар суханҳои ҳазлу шӯхӣ фурӯ мерафтем ва бозӣ мекардем». Бигӯ: «Оё ба Аллоҳ ва ба оятҳои Ӯ ва ба фиристодаи Ӯ тамасхур мекардед?».
9:65