ٱلْمُنَـٰفِقُونَ وَٱلْمُنَـٰفِقَـٰتُ بَعْضُهُم مِّنۢ بَعْضٍۢ ۚ يَأْمُرُونَ بِٱلْمُنكَرِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ ٱلْمَعْرُوفِ وَيَقْبِضُونَ أَيْدِيَهُمْ ۚ نَسُوا۟ ٱللَّهَ فَنَسِيَهُمْ ۗ إِنَّ ٱلْمُنَـٰفِقِينَ هُمُ ٱلْفَـٰسِقُونَ ٦٧
Ал-мунафиқуна ва-л мунафиқоту баъЗуҳум-м мин баъЗ. Яъмуруна би-л мункари ва янҳавна ъани-л-маъруфи ва яқбиЗуна айдияҳум. Насуллоҳа фа насияҳум. Инна-л мунафиқӣна ҳуму-л-фасиқун.
Мардони мунофиқ ва занони мунофиқа, баъзеи онҳо бо баъзеашон монанди якдигаранд. Ба кори бад амр мекунанд ва ҳамдигарро аз кори писандида бозмедоранд ва (аз хайр кардан) дастҳои худро мебанданд, Аллоҳро фаромӯш карданд. Пас, Аллоҳ онҳоро фаромӯш сохт. Бе шак, мунофиқон фосиқанд.
9:67