يَحْلِفُونَ بِٱللَّهِ مَا قَالُوا۟ وَلَقَدْ قَالُوا۟ كَلِمَةَ ٱلْكُفْرِ وَكَفَرُوا۟ بَعْدَ إِسْلَـٰمِهِمْ وَهَمُّوا۟ بِمَا لَمْ يَنَالُوا۟ ۚ وَمَا نَقَمُوٓا۟ إِلَّآ أَنْ أَغْنَىٰهُمُ ٱللَّهُ وَرَسُولُهُۥ مِن فَضْلِهِۦ ۚ فَإِن يَتُوبُوا۟ يَكُ خَيْرًۭا لَّهُمْ ۖ وَإِن يَتَوَلَّوْا۟ يُعَذِّبْهُمُ ٱللَّهُ عَذَابًا أَلِيمًۭا فِى ٱلدُّنْيَا وَٱلْـَٔاخِرَةِ ۚ وَمَا لَهُمْ فِى ٱلْأَرْضِ مِن وَلِىٍّۢ وَلَا نَصِيرٍۢ ٧٤
Яҳлифуна биллаҳи ма қолу ва лақад қолу калимата-л-куфри ва кафару баъда исламиҳим ва ҳамму би ма лам яналу. Ва ма нақаму илла ан ағнаҳумуллоҳу ва расулуҳу мин фаЗлиҳ. Фа ий ятубу яку хайра-л лаҳум. Ва ий ятаваллав юъаззибҳумуллоҳу ъазабан алӣман фи-д-дунйа ва-л-ахираҳ. Ва ма лаҳум фи-л-арЗи ми-в валиййи-в ва ла насӣр.
Бо Аллоҳ қасам мехӯранд, ки (он хабаре, ки ба ту расидааст) нагуфтаанд. Ҳол он ки дар ҳақиқат калимаи куфрро гуфтаанд ва баъди исломи худ кофир шуданд ва кореро (ба ҷони Расулуллоҳ (с) қасд) карданд, ки онро наёфтанд. Ва ба айб ҷуйи барнахостанд, магар ин ки Аллоҳ ва Расули Ӯ аз фазли Худ онҳоро тавонгар гардонид. Пас, агар тавба кунанд, барои онҳо беҳтар бошад. Агар аз тавба рӯ гардонанд, Аллоҳ онҳоро дар дунё ва охират азоби дарднок диҳад. Ва дар Замин барои онҳо ҳеҷ дӯст ва ҳеҷ мададгоре набошад.
9:74