فَإِن رَّجَعَكَ ٱللَّهُ إِلَىٰ طَآئِفَةٍۢ مِّنْهُمْ فَٱسْتَـْٔذَنُوكَ لِلْخُرُوجِ فَقُل لَّن تَخْرُجُوا۟ مَعِىَ أَبَدًۭا وَلَن تُقَـٰتِلُوا۟ مَعِىَ عَدُوًّا ۖ إِنَّكُمْ رَضِيتُم بِٱلْقُعُودِ أَوَّلَ مَرَّةٍۢ فَٱقْعُدُوا۟ مَعَ ٱلْخَـٰلِفِينَ ٨٣
Фаи-р раҷаъакаллоҳу ила таифати-м минҳум фастаъзанука лил хуруҷи фа қул лан тахруҷу маъия абада-в ва лан туқотилу маъия ъадувва. Иннакум раЗӣтум би-л-қуъуди аввала марратин фақъуду маъа-л-холифӣн.
Пас, агар Аллоҳ ба сӯйи гурӯҳе аз онҳо туро бозорад, ки пас, аз ту барои берун омадан дастур талабанд, бигӯ: «Ҳаргиз ҳамроҳи ман берун нахоҳед омад ва ҳаргиз ҳамроҳи ман бо ҳеҷ душмане ҷанг нахоҳед кард. Ҳаройина, (дар) бори аввал ба нишастан ризо шудед, пас, (ҳоло) бо пасмондагон биншинед!».
9:83