وَإِذَآ أُنزِلَتْ سُورَةٌ أَنْ ءَامِنُوا۟ بِٱللَّهِ وَجَـٰهِدُوا۟ مَعَ رَسُولِهِ ٱسْتَـْٔذَنَكَ أُو۟لُوا۟ ٱلطَّوْلِ مِنْهُمْ وَقَالُوا۟ ذَرْنَا نَكُن مَّعَ ٱلْقَـٰعِدِينَ ٨٦
Ва иза унзилат суратун ан амину биллаҳи ва ҷаҳиду маъа расулиҳистаъзанака улу-т-тавли минҳум ва қолу зарна накум-м маъа-л-қоъидӣн.
Ва чун сурае фуруд оварда шавад, ки «ба Аллоҳ имон оред ва ҳамроҳи Расули Ӯ набард кунед», соҳибони қувват аз ту дастур металабанду мегӯянд: «Бигзор моро, то бо нишастагон бошем!».
9:86