وَلَا عَلَى ٱلَّذِينَ إِذَا مَآ أَتَوْكَ لِتَحْمِلَهُمْ قُلْتَ لَآ أَجِدُ مَآ أَحْمِلُكُمْ عَلَيْهِ تَوَلَّوا۟ وَّأَعْيُنُهُمْ تَفِيضُ مِنَ ٱلدَّمْعِ حَزَنًا أَلَّا يَجِدُوا۟ مَا يُنفِقُونَ ٩٢
Ва ла ъала-л-лазӣна иза ма атавка ли таҳмилаҳум қулта ла аҷиду ма аҳмилукум ъалайҳи тавалла-в ва аъюнуҳум тафӣЗу мина-д дамъи ҳазанан алла яҷиду ма юнфиқун.
Ва нест гуноҳ бар ононе ки чун биёянд назди ту, то маркаб диҳӣ онҳоро, чун гуфтӣ: «Он чиро, ки шуморо бар он савор кунам, намеёбам», бозгарданд дар ҳоле ки ашк аз чашмҳояшон аз рӯи ғам ҷорӣ бошад, бо ин, ки намеёбанд он чӣ харҷ кунанд.
9:92