وَمِنَ ٱلْأَعْرَابِ مَن يُؤْمِنُ بِٱللَّهِ وَٱلْيَوْمِ ٱلْـَٔاخِرِ وَيَتَّخِذُ مَا يُنفِقُ قُرُبَـٰتٍ عِندَ ٱللَّهِ وَصَلَوَٰتِ ٱلرَّسُولِ ۚ أَلَآ إِنَّهَا قُرْبَةٌۭ لَّهُمْ ۚ سَيُدْخِلُهُمُ ٱللَّهُ فِى رَحْمَتِهِۦٓ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌۭ رَّحِيمٌۭ ٩٩
Ва мина-л-аъроби ма-й юъмину биллаҳи ва-л-явми-л-ахири ва яттахизу ма юнфиқу қурубатин ъиндаллоҳи ва салавати-р-расул. Ала иннаҳа қурбату-л-лаҳум. Са юдхилуҳумуллоҳу фӣ раҳматиҳ. Инналлоҳа Ғафуру-р-Раҳӣм.
Ва аз баъзе арабҳои саҳронишин шахсоне ҳастанд, ки ба Аллоҳ ва ба рӯзи охират имон меоранд ва он чиро, ки харҷ мекунанд, сабаби қариб шудан ба Аллоҳ ва сабаби дуоҳои Расул мешуморанд. Огоҳ бош! Ин харҷ барои онҳо, албатта, мӯҷиби наздикист. Зуд аст, ки Аллоҳ дар раҳмати Худ онҳоро дохил гардонад. Бе шак, Аллоҳ бахшояндаву меҳрубон аст.
9:99