ДУЪОИ БАЪДИ ТАОМ

«Алҳамду лиллоҳиллазӣ атъамано ва сақоно ва ҷаъалано минал муслимин.»

Дуъое, ки дастшӯй барои шахси обрез мегӯяд: «Таҳаракаллоҳу мин ҷамиъи зунубика». Ва шахси обрез ин дуъоро мегӯяд: «Ва лака мисли золика».

Агар шахсе атса занад, ин дуъоро гӯяд: «Ярҳамукаллоҳ».

Агар шахсеро хамёза ояд бо пушти се ангушти дасти чапаш даҳонашро пӯшида гӯяд: «Астағфируллоҳ».

Дар вақти вохӯрӣ гӯяд: «Ассалому ъалайкум ва раҳматуллоҳи ва баракотуҳ».

Дар вақти даст диҳӣ гӯяд: «Яғфируллоҳи лано ва лакум». Дар вақти ирода ва ё ваъда кардан гӯяд: «Иншоаллоҳу таъоло».

Дар вақти хайру хуш гӯяд: «Фи амониллоҳи таъоло».

Калимаи афсӯс. Агар шахсе вафоти бародари мӯъминашро шунавад гӯяд: «Инно лиллоҳи ва инно илайҳи роҷиъун».

Дар вақти тобутро бардоштан гӯяд: «Бисмиллоҳир раҳмонир раҳим».

Дуъое, ки ба хок суф карда ба қабр мерезанд: «Минҳо халақнокум ва фиҳо нуъидукум, ва минҳо нухриҷукум торатан ухро».