وَرَفَعَ أَبَوَيْهِ عَلَى ٱلْعَرْشِ وَخَرُّوا۟ لَهُۥ سُجَّدًۭا ۖ وَقَالَ يَـٰٓأَبَتِ هَـٰذَا تَأْوِيلُ رُءْيَـٰىَ مِن قَبْلُ قَدْ جَعَلَهَا رَبِّى حَقًّۭا ۖ وَقَدْ أَحْسَنَ بِىٓ إِذْ أَخْرَجَنِى مِنَ ٱلسِّجْنِ وَجَآءَ بِكُم مِّنَ ٱلْبَدْوِ مِنۢ بَعْدِ أَن نَّزَغَ ٱلشَّيْطَـٰنُ بَيْنِى وَبَيْنَ إِخْوَتِىٓ ۚ إِنَّ رَبِّى لَطِيفٌۭ لِّمَا يَشَآءُ ۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلْعَلِيمُ ٱلْحَكِيمُ ١٠٠
Ва рафаъа абавайҳи ъала-л- ъарши ва харру лаҳу суҷҷада. Ва қола йа абати ҳаза таъвӣлу руъйая мин қаблу қад ҷаъалаҳа Раббӣ ҳаққо. Ва қад аҳсана бӣ из ахраҷанӣ мина-с-сиҷни ва ҷаа бикум-м мина-л-бадви мин баъди ан назаға-ш-шайтону байнӣ ва байна ихватӣ. Инна Раббӣ Латӣфу-л ли ма яшаъ. Иннаҳу Ҳува-л-Ъалӣму-л-ҳакӣм.
Падару модари худро бар тахт бинишонд ва онҳо ба сӯйи ӯ ба саҷда афтоданд. Ва гуфт: «Эй падари ман, ин таъбири хоби ман аст, ки (чил сол) пеш аз ин дида будам, ҳаройина, Парвардигори ман онро рост гардонид. Ва ба дурустӣ ки некӣ кардааст бо ман, чун берун овард маро аз зиндон ва овард шуморо аз бодия, баъд аз он ки миёни ман ва миёни бародарони ман шайтон хилоф афганд. Ҳаройина, Парвардигори ман чизеро ки хоҳад, бо тадбири нек созандааст. Ҳаройина, Ӯст донои боҳикмат.
12:100