وَمَآ أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ إِلَّا رِجَالًۭا نُّوحِىٓ إِلَيْهِم مِّنْ أَهْلِ ٱلْقُرَىٰٓ ۗ أَفَلَمْ يَسِيرُوا۟ فِى ٱلْأَرْضِ فَيَنظُرُوا۟ كَيْفَ كَانَ عَـٰقِبَةُ ٱلَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ ۗ وَلَدَارُ ٱلْـَٔاخِرَةِ خَيْرٌۭ لِّلَّذِينَ ٱتَّقَوْا۟ ۗ أَفَلَا تَعْقِلُونَ ١٠٩
Ва ма арсална мин қаблика илла риҷалан-н-нуҳӣ илайҳим-м мин аҳли-л қура. А-фалам ясӣру фи-л-арЗи фаянзуру кайфа кана ъақибату-л-лазӣна мин қаблиҳим. Ва ладару-л ахирати хайру-л лил лазӣнаттақав. А-фа ла таъқилун.
Ва Мо пеш аз ту нафиристодем магар мардонеро аз аҳли деҳаҳо, ки ба онҳо ваҳй мефиристодем. Оё сайр накарданд дар Замин, то медиданд охири кори ононе ки пеш аз онҳо буданд, чӣ гуна шуд? Ва ҳаройина, сарои охират барои парҳезгорон беҳтар аст, оё намеандешед?
12:109