وَجَآءَتْ سَيَّارَةٌۭ فَأَرْسَلُوا۟ وَارِدَهُمْ فَأَدْلَىٰ دَلْوَهُۥ ۖ قَالَ يَـٰبُشْرَىٰ هَـٰذَا غُلَـٰمٌۭ ۚ وَأَسَرُّوهُ بِضَـٰعَةًۭ ۚ وَٱللَّهُ عَلِيمٌۢ بِمَا يَعْمَلُونَ ١٩
Ва ҷаат саййаратун фа арсалу варидаҳум фа адла далваҳ. Қола йа бушра ҳаза ғулам. Ва асарруҳу биЗаъаҳ. Валлоҳу Ъалӣмун би ма яъмалун.
Ва корвоне омад, пас, обкаши худро фиристоданд, пас, далви худро андохт, гуфт: «Эй мужда! Ин писар навҷавоне аст». Ва (аҳли қофила) ӯро чун сармоя пинҳон сохтанд. Ва Худо ба он чӣ мекарданд доно аст.
12:19