وَٱسْتَبَقَا ٱلْبَابَ وَقَدَّتْ قَمِيصَهُۥ مِن دُبُرٍۢ وَأَلْفَيَا سَيِّدَهَا لَدَا ٱلْبَابِ ۚ قَالَتْ مَا جَزَآءُ مَنْ أَرَادَ بِأَهْلِكَ سُوٓءًا إِلَّآ أَن يُسْجَنَ أَوْ عَذَابٌ أَلِيمٌۭ ٢٥
Вастабақа-л-баба ва қаддат қамӣсаҳу мин дубури-в ва алфайа саййидаҳа лада-л-баб. Қолат ма ҷазау ман арода би аҳлика суан илла ая юсҷана ав ъазабун алӣм.
(Онҳо) бо якдигар ба сӯйи дарвоза сабқат карданд ва он зан пероҳани Юсуфро аз пушти сар бидарид ва шавҳари занро назди дарвоза ёфтанд. Зан гуфт: «Чист ҷазои касе ки ба аҳли ту кори бад хоста бошад, магар ин ки ӯро ба зиндон карда шавад ё ба ӯ азоби дарднок дода шавад».
12:25