۞ وَقَالَ نِسْوَةٌۭ فِى ٱلْمَدِينَةِ ٱمْرَأَتُ ٱلْعَزِيزِ تُرَٰوِدُ فَتَىٰهَا عَن نَّفْسِهِۦ ۖ قَدْ شَغَفَهَا حُبًّا ۖ إِنَّا لَنَرَىٰهَا فِى ضَلَـٰلٍۢ مُّبِينٍۢ ٣٠
Ва қола нисватун фи-л-мадӣнатимраату-л-ъазӣзи туровиду фатаҳа ъан-н-нафсиҳӣ қад шағафаҳа ҳубба. Инна ла нароҳа фӣ Залали-м мубӣн.
Ва дар шаҳр заноне чанд гуфтанд: «Зани Азиз аз ғуломи худ хостааст (то ӯро) аз (ҳифзи) нафси худ ғофил кунад. Ба дурустӣ ки ишқи Юсуф дар дили ӯ ҷой гирифтааст, ҳаройина, он занро дар гумроҳии ошкор мебинем».
12:30