قَالَتْ فَذَٰلِكُنَّ ٱلَّذِى لُمْتُنَّنِى فِيهِ ۖ وَلَقَدْ رَٰوَدتُّهُۥ عَن نَّفْسِهِۦ فَٱسْتَعْصَمَ ۖ وَلَئِن لَّمْ يَفْعَلْ مَآ ءَامُرُهُۥ لَيُسْجَنَنَّ وَلَيَكُونًۭا مِّنَ ٱلصَّـٰغِرِينَ ٣٢
Қолат фа заликунна-л-лазӣ лумтуннанӣ фӣҳ. Ва лақад раваттуҳу ъан-н-нафсиҳӣ фастаъсама ва лаил лам яфъал ма омуруҳу ла юсҷананна ва лаякуна-м мина-с-сағирӣн.
Зани Азизи Миср гуфт: «Ин он касест, ки дар ишқи вай маро маломат карда будед ва ҳаройина, бо вай гуфтушунид кардам, нафси ӯро аз вай хостам, пас, нафси худро аз ман нигоҳ дошт. Ва агар он чӣ ӯро мефармоям, накунад, албатта, ӯро зиндон карда шавад ва албатта, аз хоршудагон бошад!».
12:32