يَـٰصَـٰحِبَىِ ٱلسِّجْنِ أَمَّآ أَحَدُكُمَا فَيَسْقِى رَبَّهُۥ خَمْرًۭا ۖ وَأَمَّا ٱلْـَٔاخَرُ فَيُصْلَبُ فَتَأْكُلُ ٱلطَّيْرُ مِن رَّأْسِهِۦ ۚ قُضِىَ ٱلْأَمْرُ ٱلَّذِى فِيهِ تَسْتَفْتِيَانِ ٤١
Йа саҳибайи-с-сиҷни амма аҳадукума фаясқӣ Раббаҳу хамра. Ва амма-л-охару фа юслабу фа таъкулу-т-тайру ми-р-раъсиҳ. ҚуЗия-л-амру-л лазӣ фӣҳи тастафтийан.
Эй ёрони зиндонии ман, аммо яке аз шумо мавлои худро шароб бинӯшонад ва аммо они дигар бар дор карда шавад, пас, мурғон аз сари ӯ бихӯранд. Дар коре, ки аз вай суол мекунед, ҳукм(-и илоҳӣ) чунин рафтааст».
12:41