وَقَالَ ٱلْمَلِكُ ٱئْتُونِى بِهِۦ ۖ فَلَمَّا جَآءَهُ ٱلرَّسُولُ قَالَ ٱرْجِعْ إِلَىٰ رَبِّكَ فَسْـَٔلْهُ مَا بَالُ ٱلنِّسْوَةِ ٱلَّـٰتِى قَطَّعْنَ أَيْدِيَهُنَّ ۚ إِنَّ رَبِّى بِكَيْدِهِنَّ عَلِيمٌۭ ٥٠
Ва қола-л-маликуътунӣ биҳ. Фа ламма ҷааҳу-р-расулу қоларҷиъ ила Раббика фас-алҳу ма балу-н-нисвати-л латӣ қаттаъна айдияҳунн. Инна Раббӣ би кайдиҳинна Ъалӣм.
Ва подшоҳ гуфт: «Юсуфро пеши ман биёред!». Пас, чун фиристодаи подшоҳ назди ӯ омад, ӯ гуфт: «Ба сӯйи мавлои худ бозгард, пас, ӯро савол кун, ки чист (чӣ гуна аст) ҳоли заноне, ки дастҳои худро буриданд? Ҳаройина, Парвардигори ман ба ҳилабозии онҳо доно аст».
12:50