فَلَمَّا رَجَعُوٓا۟ إِلَىٰٓ أَبِيهِمْ قَالُوا۟ يَـٰٓأَبَانَا مُنِعَ مِنَّا ٱلْكَيْلُ فَأَرْسِلْ مَعَنَآ أَخَانَا نَكْتَلْ وَإِنَّا لَهُۥ لَحَـٰفِظُونَ ٦٣
Фа ламма раҷаъу ила абӣҳим қолу йа абана муниъа минна-л-кайлу фа арсил маъана ахпна нактал ва инна лаҳу ла ҳафизун.
Пас, чун ба сӯйи падари хеш бозгаштанд, гуфтанд: «Эй падар! Аз мо паймонаро манъ карда шуд, бародари моро бо мо бифирист, то паймона гирем ва ҳаройина, мо ӯро нигаҳбонем».
12:63