وَقَالَ يَـٰبَنِىَّ لَا تَدْخُلُوا۟ مِنۢ بَابٍۢ وَٰحِدٍۢ وَٱدْخُلُوا۟ مِنْ أَبْوَٰبٍۢ مُّتَفَرِّقَةٍۢ ۖ وَمَآ أُغْنِى عَنكُم مِّنَ ٱللَّهِ مِن شَىْءٍ ۖ إِنِ ٱلْحُكْمُ إِلَّا لِلَّهِ ۖ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ ۖ وَعَلَيْهِ فَلْيَتَوَكَّلِ ٱلْمُتَوَكِّلُونَ ٦٧
Ва қола йа банийя ла тадхулу мин баби-в ваҳиди-в вадхулу мин абваби-м мутафарриқаҳ. Ва ма уғнӣ ъанкум-м миналлоҳи мин шаяъ. Ини-л-ҳукму илла лиллаҳ. Ъалайҳи таваккалту ва ъалайҳи фал ятаваккали-л мутаваккилун.
Ва гуфт: «Эй писарони ман, аз як дарвоза ворид машавед ва аз дарвозаҳои пароканда дароед! Ва аз қазои Худо чизеро аз сари шумо дафъ намекунам ва нест фармонравоӣ, магар Худойро, бар Вай таваккул кардам ва бояд таваккулкунандагон бар Вай таваккул кунанд!».
12:67