فَبَدَأَ بِأَوْعِيَتِهِمْ قَبْلَ وِعَآءِ أَخِيهِ ثُمَّ ٱسْتَخْرَجَهَا مِن وِعَآءِ أَخِيهِ ۚ كَذَٰلِكَ كِدْنَا لِيُوسُفَ ۖ مَا كَانَ لِيَأْخُذَ أَخَاهُ فِى دِينِ ٱلْمَلِكِ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ ۚ نَرْفَعُ دَرَجَـٰتٍۢ مَّن نَّشَآءُ ۗ وَفَوْقَ كُلِّ ذِى عِلْمٍ عَلِيمٌۭ ٧٦
Фа бадаа би авъиятиҳим қабла виъаи ахӣҳи суммастахраҷаҳа ми-в виъаи ахӣҳ. Казалика кидна ли Йусуф. Ма кана ли яъхуза ахоҳу фӣ дӣни-л малики илла ая яшааллоҳ. Нарфаъу дараҷати-м ман-н-нашаъ. Ва фавқа кулли зӣ ъилмин Ъалӣм.
Пас, ба кофтани бордонҳои онҳо пеш аз бордони бародари худ шурӯъ кард, баъд аз он аз бордони бародари худ паймонаро баровард. Ҳамчунин тадбир кардем барои Юсуф. Набуд, ки асир гирад бародари худро дар дини (қонуни) подшоҳи он замона, лекин бо хости Худо ӯро асир гирифт, ҳар касеро, ки хоҳем, дар дараҷаҳо баланд мегардонем. Ва болои ҳар соҳибилм доное ҳаст.
12:76