إِذْ قَالُوا۟ لَيُوسُفُ وَأَخُوهُ أَحَبُّ إِلَىٰٓ أَبِينَا مِنَّا وَنَحْنُ عُصْبَةٌ إِنَّ أَبَانَا لَفِى ضَلَـٰلٍۢ مُّبِينٍ ٨
Из қолу ла Йусуфу ва ахуҳу аҳаббу ила абӣна минна ва наҳну ъусбатун инна абана лафӣ Залали-м мубӣн.
Чун гуфтанд: «Албатта, Юсуф ва бародари (ҳақиқии) ӯ аз мо дида назди падарамон дӯстдоштатаранд ва ҳол он ки мо ҷамоъаи тавоноем, ҳаройина, падари мо дар хатои ошкор аст.
12:8