ٱرْجِعُوٓا۟ إِلَىٰٓ أَبِيكُمْ فَقُولُوا۟ يَـٰٓأَبَانَآ إِنَّ ٱبْنَكَ سَرَقَ وَمَا شَهِدْنَآ إِلَّا بِمَا عَلِمْنَا وَمَا كُنَّا لِلْغَيْبِ حَـٰفِظِينَ ٨١
Ирҷиъу ила абӣкум фа қулу йа абана иннабнака сарақа ва ма шаҳидна илла би ма ъалимна ва ма кунна лил ғайби ҳафизӣн.
(Эй бародарон), ба сӯйи падари хеш бозравед, пас бигӯед: «Эй падари мо! Ҳаройина, писари ту дуздӣ кард ва гувоҳӣ надодем, магар ба он чӣ медонистем ва мо аз илми ғайб низ огоҳ нестем.
12:81