سُبْحَـٰنَ ٱلَّذِىٓ أَسْرَىٰ بِعَبْدِهِۦ لَيْلًۭا مِّنَ ٱلْمَسْجِدِ ٱلْحَرَامِ إِلَى ٱلْمَسْجِدِ ٱلْأَقْصَا ٱلَّذِى بَـٰرَكْنَا حَوْلَهُۥ لِنُرِيَهُۥ مِنْ ءَايَـٰتِنَآ ۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلْبَصِيرُ ١
Субҳана-л-лазӣ асра би ъабдиҳӣ лайла-м мина-л Масҷиди-л-ҳароми ила-л-Масҷиди-л-Ақса-л-лазӣ баракна ҳавлаҳу ли нурияҳу мин айатина. Иннаҳу Ҳува-с-Самӣъу-л-Басӣр.
Пок аст Зоте, ки бандаи Худро шабе аз Масҷиду-л-Ҳаром ба сӯйи Масҷиду-л-Ақсо, масҷиде, ки гирдогирди онро баракат ниҳодем, бибурд, то ба ӯ баъзе нишонаҳои Худро бинамоем. Ҳаройина, Ӯ шунавову бино аст.
17:1