وَلَقَدْ ءَاتَيْنَا مُوسَىٰ تِسْعَ ءَايَـٰتٍۭ بَيِّنَـٰتٍۢ ۖ فَسْـَٔلْ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ إِذْ جَآءَهُمْ فَقَالَ لَهُۥ فِرْعَوْنُ إِنِّى لَأَظُنُّكَ يَـٰمُوسَىٰ مَسْحُورًۭا ١٠١
Ва лақад атайна Муса тисъа айатин баййинат. Фас-ал банӣ Исраӣла из ҷааҳум фа қола лаҳу Фиръавну иннӣ ла азуннука йа Муса масҳуро.
Ва батаҳқиқ, Мӯсоро нуҳ нишонаи равшан додем. Пас, аз бани Исроил бипурс, чун ба назди онҳо омад, пас Фиръавн ба ӯ гуфт: «Эй Мӯсо, ҳаройина, ман туро ҷодукардашуда мепиндорам».
17:101